ورزش رزمی کاهش خشونت کودکان: تفاوت بین نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «= ورزشهای رزمی منجر به کاهش خشونت و پرخاشگری کودکان = پژوهشگران مرکز پژوهش...» ایجاد کرد) |
جز |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
= ورزشهای رزمی | = ورزشهای رزمی و کاهش خشونت و پرخاشگری کودکان = | ||
[[پرونده:ورزشهای رزمی و کاهش خشونت و پرخاشگری کودکان.jpg|جایگزین=ورزشهای رزمی و کاهش خشونت و پرخاشگری کودکان|بندانگشتی|[https://www.ipbses.com/martialarts-aggression/ ورزشهای رزمی و کاهش خشونت و پرخاشگری کودکان]]] | |||
پژوهشگران مرکز پژوهشهای مغز گلدشمید و دانشگاه کالیفرنیای ایالات متحده امریکا در پژوهشی مروری به بررسی تاثیرات رابطه بین ورزشهای رزمی و کاهش خشونت و پرخاشگری کودکان و همچنین، کنترل هیجان و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در کودکان و نوجوانان پرداختند.<ref>https://www.ipbses.com/martialarts-aggression/</ref> | |||
# انجام | === روش پژوهش ورزشهای رزمی و کاهش خشونت کودکان === | ||
# | |||
* در این پژوهش فراتحلیلی از الگوی PRISMA برای اجرای تحقیق در مورد ورزشهای رزمی و کاهش خشونت کودکان استفاده شد. | |||
* دراین فرا تحلیل ورزش های رزمی و کاهش خشونت کودکان و نوجوانان، تعداد ۱۲ پژوهش مشمول ضوابط ورود شدند. | |||
* سپس، در حوزه برونریزی رفتارهای مشکلساز (خشم، پرخاشگری، خشونت) تاثیر ورزش های رزمی<ref>[https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C https://fa.wikipedia.org/wiki/هنرهای_رزمی] | |||
</ref> و کاهش خشونت بر افراد ۶ تا ۱۸ ساله تحلیل صورت گرفت. | |||
=== '''یافته های پژوهش ورزشهای رزمی و کاهش خشونت:''' === | |||
# انجام ورزش های رزمی<ref>https://en.wikipedia.org/wiki/Martial_arts</ref> منجر به کاهش رفتارهای برون ریزی نامناسب می شود. | |||
# ورزش های رزمی کمک شایانی به کوکان و نوجوانان می کنند تا پرخاشگری خود را مدیریت نموده و بجای برونریزی در محیطهای اجتماعی، آن را صرفاً در باشگاه، تمرینات، و مسابقات بصورت کنترل شده ابراز نمایند. | |||
# پژوهشهای صورت گرفته در حوزه ورزشهای رزمی محدود بوده و لازم است ارزیابیهای مستمر و پایش های روانی-اجتماعی چندجانبه بطور مداوم توسط فدراسیونها و هیاتهای رزمی صورت گیرد تا تاثیر دقیق ورزشهای رزمی بر مهارگری و مدیریت خشم و پرخاشگری در افراد (بویژه کودکان و نوجوانان) مشخص شود. | # پژوهشهای صورت گرفته در حوزه ورزشهای رزمی محدود بوده و لازم است ارزیابیهای مستمر و پایش های روانی-اجتماعی چندجانبه بطور مداوم توسط فدراسیونها و هیاتهای رزمی صورت گیرد تا تاثیر دقیق ورزشهای رزمی بر مهارگری و مدیریت خشم و پرخاشگری در افراد (بویژه کودکان و نوجوانان) مشخص شود. | ||
=== راهبرد کارکردی: === | === راهبرد کارکردی پژوهش ورزشهای رزمی و کاهش خشونت کودکان: === | ||
* کاربرد دفاع شخصی در ورزشهای رزمی و کاهش خشونت کودکان امری اثبات شده در پژوهش های متعدد روانشناسی ورزشی است. | |||
* وینگچون و آیکیدو دو رشته از ورزش های رزمی هستند که مبنای آنها دفاع شخصی بوده و تاکید ویژه ای بر کنترل خشم در افراد دارند. | |||
* بر اساس این یافتهها، می توان با آموزش فراگیر ورزشهای رزمی دفاع شخصی در سطح محیط های آموزشی کودکان و نوجوانان، بویژه ادغام این فعالیتها در برنامههای تحصیلی رسمی، به شکل موفقی در کنار '''استعدادیابی ورزشی'''<ref>https://www.ipbses.com/ktk-sport-talent/</ref> '''درست'''، به کاهش خشم و خشونت در جامعه پرداخت. | |||
=== معرفی آیکیدو به عنوان '''ورزشهای رزمی و کاهش خشونت''' === | |||
آیکیدو به عنوان دفاعی ترین دفاع شخصی دنیا توسط استاد ژاپنی موریهای اویشیبا (اُ سنسی) در قرن 20 میلادی بنیانگذاری شد. آیکیدو در میان رشته های رزمی دفاع شخصی به نوعی ورزشی نو پا محسوب می شود. آیکیدو جزو مکتب هشتم (دایتو ریو آیکی جوتسو) هنرهای رزمی ژاپنی بوده و دوشو (نفر اول آیکیدو) صاحب مهر اصلی مکتب دایتو ریو آیکی جوتسو است<ref>https://en.wikipedia.org/wiki/Aikido</ref>. | |||
بعنوان ورزشهای رزمی و کاهش خشونت، آیکیدو ورزشی ایده آل است. هدف و انگیزه از خلق هنر رزمی آیکیدو، اجرای عملی شعار صلح و آشتی جهانی، دفاع بدون آسیب زدن به حریف و در واقع وسیله ای برای دفاع است. | |||
آیکیدو تاکید بر حرکات و جنبش های داینامیک داشته و با استفاده از انرژی حریف و تشخیص به موقع ضربات حریف، کنترل او را بدست آورده و با بازگرداندن نیروی حریف به خود او، مفصل های او را قفل کرده و حرکت حریف را محدود می کند. | |||
درراستای ورزشهای رزمی و کاهش خشونت، تا گرفتن دان 3 در آیکیدو، فرد تنها حرکات و تمرینات ثابت را انجام می دهد (آیکیدو استاتیک). پس از گرفتن دان 3، تمرینات حرکتی (فلو آیکیدو) شروع می شود. از دان 4 به بعد، تکنیک های استفاده از انرژی درونی (کی آیکیدو) آغاز می شود. | |||
بطور کلی برای ورزشهای رزمی و کاهش خشونت، آیکیدو به معنای هماهنگی بین روح، ذهن و انرژی درونی است. در آیکیدو قویترین سبک دفاع شخصی و منحصر بفرد مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین، برای پیشرفت در آیکیدو، لازم است آیکیدوکا روزانه به تمرینات مراقبه (ذن) بپردازد. تمرینات شمشیر (کن جونسو) در آیکیدو به عنوان یکی از نیرومندترین روش های مراقبه فعال شناخته می شوند<ref>https://en.wikipedia.org/wiki/Aiki-ken</ref>. | |||
== '''''Reducing aggression with martial arts: A meta-analysis of child and youth studies''''' == | == '''''[https://doi.org/10.1016/j.avb.2017.03.001 Reducing aggression with martial arts: A meta-analysis of child and youth studies]''''' == | ||
=== <ref>https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1359178917300976?via%3Dihub</ref> | === '''Abstract'''<ref>https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1359178917300976?via%3Dihub</ref> === | ||
Martial arts are becoming a mainstream sport for energetic youth and their popularity extends globally. Following a comprehensive search of martial arts research, a critical review of the field and the psychological implications was conducted. | Martial arts are becoming a mainstream sport for energetic youth and their popularity extends globally. Following a comprehensive search of martial arts research, a critical review of the field and the psychological implications was conducted. | ||
| سطر ۲۵: | سطر ۴۵: | ||
=== Results === | === Results === | ||
For nine intervention and longitudinal studies, there was a homogeneous effect size of 0.65 (95% CI: 0.11, 1.03) indicating a medium effect, where martial arts improved aggression amongst the practicing youth. The other three one-time comparisons studies did not yield a homogeneous effect size. | For nine intervention and longitudinal studies, there was a homogeneous effect size of 0.65 (95% CI: 0.11, 1.03) indicating a medium effect, where martial arts improved aggression amongst the practicing youth. | ||
The other three one-time comparisons studies did not yield a homogeneous effect size. | |||
=== Conclusion === | === Conclusion === | ||
Based on these analyses, it appears that martial arts has a potential to reduce externalizing behaviors in youth | Based on these analyses, it appears that martial arts has a potential to reduce externalizing behaviors in youth. | ||
=== | Although further research is needed to determine the mechanisms of change and specify the most relevant population groups for targeted interventions. | ||
''Martial arts | |||
=== ''Keywords'' === | |||
''Martial arts Meta-analysis, Externalizing behavior in children and adolescents, Aggression in children and adolescnets, Dr. Amir Mohammad Shahsavarani Adolescents Martial Arts, wingtsun eskrima, Wingchun Eskrima, AikiDo Aikikai.'' | |||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۳ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۵۳
ورزشهای رزمی و کاهش خشونت و پرخاشگری کودکان
پژوهشگران مرکز پژوهشهای مغز گلدشمید و دانشگاه کالیفرنیای ایالات متحده امریکا در پژوهشی مروری به بررسی تاثیرات رابطه بین ورزشهای رزمی و کاهش خشونت و پرخاشگری کودکان و همچنین، کنترل هیجان و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در کودکان و نوجوانان پرداختند.[۱]
روش پژوهش ورزشهای رزمی و کاهش خشونت کودکان
- در این پژوهش فراتحلیلی از الگوی PRISMA برای اجرای تحقیق در مورد ورزشهای رزمی و کاهش خشونت کودکان استفاده شد.
- دراین فرا تحلیل ورزش های رزمی و کاهش خشونت کودکان و نوجوانان، تعداد ۱۲ پژوهش مشمول ضوابط ورود شدند.
- سپس، در حوزه برونریزی رفتارهای مشکلساز (خشم، پرخاشگری، خشونت) تاثیر ورزش های رزمی[۲] و کاهش خشونت بر افراد ۶ تا ۱۸ ساله تحلیل صورت گرفت.
یافته های پژوهش ورزشهای رزمی و کاهش خشونت:
- انجام ورزش های رزمی[۳] منجر به کاهش رفتارهای برون ریزی نامناسب می شود.
- ورزش های رزمی کمک شایانی به کوکان و نوجوانان می کنند تا پرخاشگری خود را مدیریت نموده و بجای برونریزی در محیطهای اجتماعی، آن را صرفاً در باشگاه، تمرینات، و مسابقات بصورت کنترل شده ابراز نمایند.
- پژوهشهای صورت گرفته در حوزه ورزشهای رزمی محدود بوده و لازم است ارزیابیهای مستمر و پایش های روانی-اجتماعی چندجانبه بطور مداوم توسط فدراسیونها و هیاتهای رزمی صورت گیرد تا تاثیر دقیق ورزشهای رزمی بر مهارگری و مدیریت خشم و پرخاشگری در افراد (بویژه کودکان و نوجوانان) مشخص شود.
راهبرد کارکردی پژوهش ورزشهای رزمی و کاهش خشونت کودکان:
- کاربرد دفاع شخصی در ورزشهای رزمی و کاهش خشونت کودکان امری اثبات شده در پژوهش های متعدد روانشناسی ورزشی است.
- وینگچون و آیکیدو دو رشته از ورزش های رزمی هستند که مبنای آنها دفاع شخصی بوده و تاکید ویژه ای بر کنترل خشم در افراد دارند.
- بر اساس این یافتهها، می توان با آموزش فراگیر ورزشهای رزمی دفاع شخصی در سطح محیط های آموزشی کودکان و نوجوانان، بویژه ادغام این فعالیتها در برنامههای تحصیلی رسمی، به شکل موفقی در کنار استعدادیابی ورزشی[۴] درست، به کاهش خشم و خشونت در جامعه پرداخت.
معرفی آیکیدو به عنوان ورزشهای رزمی و کاهش خشونت
آیکیدو به عنوان دفاعی ترین دفاع شخصی دنیا توسط استاد ژاپنی موریهای اویشیبا (اُ سنسی) در قرن 20 میلادی بنیانگذاری شد. آیکیدو در میان رشته های رزمی دفاع شخصی به نوعی ورزشی نو پا محسوب می شود. آیکیدو جزو مکتب هشتم (دایتو ریو آیکی جوتسو) هنرهای رزمی ژاپنی بوده و دوشو (نفر اول آیکیدو) صاحب مهر اصلی مکتب دایتو ریو آیکی جوتسو است[۵].
بعنوان ورزشهای رزمی و کاهش خشونت، آیکیدو ورزشی ایده آل است. هدف و انگیزه از خلق هنر رزمی آیکیدو، اجرای عملی شعار صلح و آشتی جهانی، دفاع بدون آسیب زدن به حریف و در واقع وسیله ای برای دفاع است.
آیکیدو تاکید بر حرکات و جنبش های داینامیک داشته و با استفاده از انرژی حریف و تشخیص به موقع ضربات حریف، کنترل او را بدست آورده و با بازگرداندن نیروی حریف به خود او، مفصل های او را قفل کرده و حرکت حریف را محدود می کند.
درراستای ورزشهای رزمی و کاهش خشونت، تا گرفتن دان 3 در آیکیدو، فرد تنها حرکات و تمرینات ثابت را انجام می دهد (آیکیدو استاتیک). پس از گرفتن دان 3، تمرینات حرکتی (فلو آیکیدو) شروع می شود. از دان 4 به بعد، تکنیک های استفاده از انرژی درونی (کی آیکیدو) آغاز می شود.
بطور کلی برای ورزشهای رزمی و کاهش خشونت، آیکیدو به معنای هماهنگی بین روح، ذهن و انرژی درونی است. در آیکیدو قویترین سبک دفاع شخصی و منحصر بفرد مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین، برای پیشرفت در آیکیدو، لازم است آیکیدوکا روزانه به تمرینات مراقبه (ذن) بپردازد. تمرینات شمشیر (کن جونسو) در آیکیدو به عنوان یکی از نیرومندترین روش های مراقبه فعال شناخته می شوند[۶].
Reducing aggression with martial arts: A meta-analysis of child and youth studies
Abstract[۷]
Martial arts are becoming a mainstream sport for energetic youth and their popularity extends globally. Following a comprehensive search of martial arts research, a critical review of the field and the psychological implications was conducted.
Method
The resulting meta-analysis examined the effect of martial arts on problematic externalizing behavior (aggression, anger, and violence). The final meta-analysis included twelve studies, with 507 participants (ages 6 to 18), where study type was a moderator.
Results
For nine intervention and longitudinal studies, there was a homogeneous effect size of 0.65 (95% CI: 0.11, 1.03) indicating a medium effect, where martial arts improved aggression amongst the practicing youth.
The other three one-time comparisons studies did not yield a homogeneous effect size.
Conclusion
Based on these analyses, it appears that martial arts has a potential to reduce externalizing behaviors in youth.
Although further research is needed to determine the mechanisms of change and specify the most relevant population groups for targeted interventions.
Keywords
Martial arts Meta-analysis, Externalizing behavior in children and adolescents, Aggression in children and adolescnets, Dr. Amir Mohammad Shahsavarani Adolescents Martial Arts, wingtsun eskrima, Wingchun Eskrima, AikiDo Aikikai.
منابع
- ↑ https://www.ipbses.com/martialarts-aggression/
- ↑ https://fa.wikipedia.org/wiki/هنرهای_رزمی
- ↑ https://en.wikipedia.org/wiki/Martial_arts
- ↑ https://www.ipbses.com/ktk-sport-talent/
- ↑ https://en.wikipedia.org/wiki/Aikido
- ↑ https://en.wikipedia.org/wiki/Aiki-ken
- ↑ https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1359178917300976?via%3Dihub